نان و کتاب

وقايع اين داستان در زمستان 1313 در شهر كرمانشاه مي‌گذرد. شخصيت اصلي داستان "سيد ميران سراجي" كاسبكاري است 50 ساله و رو به ترقي و رئيس صنف نانوايان. او با پختن نان براي قشون، خود را به قدرت حاكمه نزديك كرده. ميران مردي است مذهبي، خانواده دوست و دست و پا به خير. "آهو خانم"، زن زحمتكش و بردبار او نمونه‌اي از زن ايراني است كه حق و حقوقي ندارد. در اين ميان "هما" زن زيبا رو و مطلقه وارد داستان مي‌شود و از همان آغاز مرد را شيفته خود مي‌سازد؛ اما سيد ميران جرات ابراز اين واقعيت را، حتي به خويش ندارد و عشق خود را محبتي نوع دوستانه مي‌انگارد. هما زني بلهوس، سركش و متجدد است. زني كه مي‌خواهد از پيله‌اي كه جامعه و سنت‌ها بر دورش تنيده‌اند درآيد؛ اما به علل متعدد گمراه مي‌شود. هما در سراشيب سقوط اخلاقي به دسته مطرب‌ها مي‌پيوندد و رقاص مي‌شود و سيد به نجات او از ابتذال مي‌انديشد. عشق جوانانه پيرمرد را سودايي كرده است و عاقبت در صبحي آرام هما همراه سيد ميران وارد خانه‌اش مي‌شود. در خانه سيد ميران كشمكش‌ها به اوج مي‌رسد، سيد كه در خشم شهوتي ديوانه‌وار مي‌سوزد، آهو را به طرزي مرگبار كتك مي‌زند و از اين پس او زن زيادي خانه مي‌شود. سيد در جشن كشف حجاب، به مجلس معارفه در سالن شهرداري مي‌رود. به هما اجازه مي‌دهد با لباس‌هاي مبتذل به خيابان برود، براي اولين بار در عمرش صورت خود را با تيغ مي‌تراشد و لباس‌هاي مد روز مي‌پوشد؛ با هما شراب مي‌خورد و به سينما مي‌رود. پوسته‌هاي سنتي را يكي پس از ديگري فرو مي‌ريزد و مي‌كوشد به رنگ طبقه متوسط جديد و رو به رونق درآيد....